Wat is Klassieke Homeopathie?

Onder klassieke homeopathie verstaan wij de geneeswijze zoals ze door grondlegger Samuel Hahnemann zo'n 200 jaar geleden vastgelegd werd. Hij werkte met het gelijksoortigheidsprincipe als genezingswet uit in zijn Organon der Geneeskunst in 291 aforismen. Daarin beschrijft hij de fundamenten van de geneesmethode die wij homeopathie noemen en die tot op vandaag nog richtinggevend zijn. De voornaamste pijlers zijn dat ziekte een verstoring is van het gehele organisme op een dynamisch, met andere woorden, niet materieel niveau. Daaruit volgt dat genezing ook enkel op dit niveau kan plaatsvinden en wel door middelen die de kracht hebben daarop in te werken.

Dit is mogelijk door het dynamiseren of potentieeren van stoffen die we als geneesmiddel willen aanwenden. Het werkingsgebied van die middelen kunnen wij alleen kennen door ze te testen op gezonde proefpersonen. Symptomen, die door herhaalde toediening veroorzaakt worden kunnen bij zieke mensen opgeheven worden en dus genezing bewerkstelligen. Dit betekent dat het erop aankomt bij de patiënt de totaliteit van alle symptomen te onderzoeken en dan het middel toe te dienen dat het meest gelijkende beeld vertoonde tijdens de geneesmiddelentest. Men behandelt dus nooit lokale symptomen maar de veranderde, ziekelijke toestand van de patiënt, met inbegrip van zijn mentaal-emotionele toestand. De toegediende middelen zijn enkelvoudig, gedynamiseerd en onschadelijk. Op basis van het gelijksoortigheidsprincipe heft de 'geneesmiddelenziekte' de oorspronkelijke klachten op en is het herstel van de gezondheid het gevolg. De hoog-gepotentieerde unitaire homeopathische geneesmiddelen hebben geen schadelijke nevenwerkingen en ze leiden niet tot gewenning. Zoals onmiddellijk blijkt, verschilt deze geneeskunst radicaal van de orthodoxe geneeskunde waarmee wij opgevoed en vertrouwd zijn. De studie van de klassieke homeopathie vergt dan ook een andere benaderingswijze van de fenomenen ziekte en gezondheid.

Een goede inleiding en verkenning van het terrein vindt men in het boek: 'Klassieke homeopathie:niet te geloven?!' van Anne Vervarcke, uitgegeven bij Academia Press te Gent. Omwille van het tijdrovende en complex werkwijze heeft men vaak pogingen ondernomen ter vereenvoudiging. Zo ontstond onder meer de klinische homeopathie, waarbij de behandeling zich richt op symptoombestrijding, of ook nog de complexhomeopathie, waarbij men verschillende laag-gepotentieerde homeopathische middelen, die een bepaalde affiniteit met een orgaan of een orgaansysteem vertonen, bij elkaar mengt. Om verwarring te voorkomen is de Hahnemannse methode zich klassieke of unitaire homeopathie gaan noemen. Vooral onder impuls van de Amerikaanse homeopaat J.T.Kent is de methode verspreid en gesystematiseerd.

Homeopathie, een logische keuze. Toespraak nav de opendeurdag 2006 door Jan Klüssendorf.